Reisverslag Mauritanië

20-11-06
We waren om 6 uur opgestaan, want we zouden om 7 uur samen met iemand van de gidsen federatie van Mauritanië (die gisteren al op de camping was geweest) vertrekken om gezamenlijk de grens over te gaan. Om half 7 was de eerste groep met de gids al vertrokken dus zijn wij zelf met 4 auto's om 7.15 uur vertrokken. De jongens van de Mercedes hadden besloten om zich aan te sluiten bij een groep met een vierwiel aangedreven auto. Om 12.10 kwamen we bij de grenspost van Marokko en daar konden we in 20 minuten vlot doorheen. Daar stonden al verschillende gidsen klaar voor de Saharatrip en die ons naar de camping wilden begeleiden. Wij wilden dit op de camping regelen, dus zijn alleen verder gereden. De weg werd meteen onverhard met wat los zand in dit stukje niemandsland. Wij reden ons meteen vast en moesten er met een sleepkabel uitgetrokken worden. Ook was de weg naar de grenspost niet duidelijk, vandaar de gidsen die klaar stonden.... Achter een andere groep met gids naar de grens met Mauritanië waar een klein hutje in het het niets verscheen. In het eerste hokje werden de paspoorten bekeken en gegevens opgeschreven en cadeau's gevraagd... Wij hadden twee pennen, maar dit was niet goed genoeg, dus werden we weggestuurd en moesten met iets anders terugkomen. Een strandbal was wel goed genoeg....In het tweede hokje, een klein stukje verderop, werden de paspoorten gestempeld en weer iets verder moesten we het invoeren van de auto's regelen en € 10,- betalen. Waarvoor? Kortom na 2 uur waren we Mauritanië binnen wat ons helemaal niet tegenviel! Om 15.30 waren we op Camping ABBA in Nouadhibou. Ook dit was een ommuurd geheel met deze keer wel zand en een enkele boom. Het sanitair is overal erg matig, dus ook hier stelde het niet veel voor. Op de camping de autoverzekering geregeld en met onze vier teams een gids voor de Saharatrip geregeld. Eigenlijk zouden we eerst morgen nog een rustdag hebben, maar de camping en de omgeving waren nu niet erg aantrekkelijk, zodat we besloten om morgen al te vertrekken met een rustdag erna in Nouokchott. 's Avonds het stadje in gelopen om nog wat boodschappen te halen. Daar ook bij een eettentje in een soort aparte huiskamer wat gegeten en daarna bij een internetcafe de website bijgewerkt.
De eindstand van dag 10 na 457 km rijden is; 203.104 km. Bij het verlaten van Marokko hebben we in totaal 5997 km gereden, waarvan 3169 km door Marokko.

21-11-2006
Om 7.30 opgestaan en om 9.30 zijn we vetrokken. Samen met onze gids Cheik bij ons in de auto gingen we op weg. Na een paar km over de verharde weg, draaiden we de weg af het zand in. Het echte werk, serieus zandhappen. Gids Cheikhi wees telkens waar we moesten rijden en bij veel los zand zette bij bij ons de gevaren lichten aan zodat de rest ook wist dat er veel gas gegeven moest worden. Bij een lang stuk los zand loodste Cheikhi ons er goed doorheen, maar de andere drie teams reden zich vast. Na het zandscheppen duwen en Cheikhi achter het stuur, kwamen ze alle drie weer los. Het was echt prachtig rijden door de woestijn met soms kale vlakten en dan weer zandduinen en volop begroeiing van graspollen en af en toe zelf een paar bomen. Bij een grote boom zijn we gestopt om wat te eten. Ook twee andere groepen waren al vandaag vertrokken en die stopten ook bij deze lunchplek. De gidsen maakten op een houtvuurtje in een klein potje thee klaar en ze bereidden ook kamelenvlees voor ons. Daarna weer verder gereden naar de slaapplaats van die dag. Deze plek lag tussen twee zandduinen, maar voordat we naar het "kamp" gingen, reed de bus met Cheikhi erin de zandduin op....Wij er achteraan, dit ging goed en op de duin ging het ook nog even goed.....totdat we ons ramvast reden! Met veel graven en rijplaten zijn we er uiteindelijk weer uitgereden. In het kamp de tent opgezet, vuurtje gemaakt en een potje pasta met tonijn gekookt. Onder een hemel vol sterren zijn we gaan slapen. De eindstand van dag 11 na 113 km rijden is; 203.217 km.

22-11-2006
Om 7.00 opgestaan en om 8.30 zijn we weer vertrokken. Cheikhi zat bij Joost in de auto en Michiel bij ons. Op een gegeven moment moesten we door een stuk met wat kuilen, wat er behoorlijk ruig aan toe ging. Daarna roken we wat verbrand plastic, maar dit trok weer snel weg. Niet veel later zag Niels dat hij vanuit de spiegels over de bak heen kon kijken. Toen waren we maar even gestopt en bleek dat de hele bak door was gezakt..... Om  10.30 op de kilometerstand 203.277 waren we gestrand, omdat de kokerbalken aan beide kanten flink ingescheurd waren. Door het vele gewicht van al het gereedschap voor ons goede doel was ons barrel doormidden geknikt. Dit zag er niet goed uit.... Eerst maar met z'n allen het zware spul uit de bak gepakt en de bak met een krik en spanband weer omhoog getrokken. We hadden gelukkig dankzij onze sponsoren wel het juiste gereedschap bij ons om de auto te lassen, alleen moesten we wel ijzer hebben...... Een stukje terug lag een auto wrak, dus Anson, Michiel en Joost reden met het aggregaat op het dak en de slijptol daar naartoe om ijzer te verzamelen. Ondertussen waren de andere groepen ook allemaal gestopt om te kijken of ze konden helpen en hebben wij onze spullen verdeeld onder de andere groepen. Bij team 1200 met de caravan kon de compressor op het dak van de jeep, bij een ander team konden de gasflessen mee en ook de rolstoelwielen en banden konden met andere teams mee. Deze hulp van alle andere teams was geweldig!! Toen het ijzer van het autowrak verzameld was, konden Klaas en Anson met de slijptol en lasapparaat aan de slag, onder supervisie van gids Cheikhi. Het geluk was namelijk dat wij voor het gereedschap konden zorgen en dat we twee automonteurs in onze groep hadden die de auto konden lassen. Helaas moest wel onze mooie kap eraf, omdat we moesten zorgen voor zo weinig mogelijk gewicht op de bak. Met pijn in ons hart hebben we de kap in de woestijn moeten achterlaten... Maar drie uur later kon de krik er weer onderuit en bleef de bak gelukkig recht staan, mede dankzij de spanband die we maar lieten zitten. Nienke ging maar meteen achter het stuur zitten, voordat het niet meer zou gaan, omdat de auto uit elkaar zou vallen.....Het was geweldig dat we toch weer verder konden rijden met ons barrel, want dat het een echt barrel was, dat was nu wel gebleken!! Achteraf hadden we ook nog erg veel geluk gehad, want de lucht van gesmolten plastic was van onze bekabeling geweest....In de bak lag namelijk de tweede accu en omvormer en de kabels liepen vandaar uit naar de auto. Deze waren compleet weggesmolten, dus we hadden geluk dat dit geen kortsluiting had gemaakt....Cheikhi had niet zoveel vertrouwen in onze auto,dus die wilde zo snel mogelijk naar de geasfalteerde weg. Daar aangekomen moesten we eerst de banden weer oppompen. Na 100 meter gereden te hebben, kwamen we Arthur van de organisatie tegen. Hij snapte niet wat wij op de verharde weg deden??? Hij gaf ons de keuze als de auto kapot was om met hem mee te gaan, want de Volvo van het KRO-team zou hij ook meenemen naar Nouakchott voor reparatie. Als de auto gemaakt was, adviseerde hij ons dringend om terug de woestijn in te gaan. Dit wilden wij maar al te graag en toen ook Anson aangaf dat hij wel vertrouwen had in zijn laswerk, hebben we de banden weer leeg laten lopen. Met altijd nog een dag speling, doordat we eerder zijn vertrokken, zijn we weer terug de woestijn ingereden. Nadat de uitlaat van team 1222 er nog afgevallen was, kwamen we verder zonder kleerscheuren aan op een soort camping aan zee. Daar op een geleend gasflesje rijst met goulash gekookt en toen met z'n allen in een grote tent geslapen, na een zeer enerverende dag.... Na 189 km op dag 12 is de eindstand;  203.406 km.

23-11-2006
Om 7.00 opgestaan, naar de zonsopgang gekeken en om 8.50 zijn we weer vertrokken. De uitlaat van team 1222 zat er weer onder en wij reden nog steeds. Cheikhi controleerde wel regelmatig het laswerk, maar dit bleef nog steeds goed. Drie andere teams kwamen wij elke keer weer tegen en daar reed ook een klassieke Volvo bij die aan alle kanten rammelde. Zij stonden stil, omdat de steun van het motorblok afgebroken was. Maar met behulp van onze slijptol en boormachine aangesloten op het aggregaat werd dit ook weer gerepareerd. Bij de volgende stop was het dynamo van de Volvo kapot en werd deze voor de derde keer vervangen. Ook bleek dat de Ford Courier van Roelof en Anson door het chaussis gezakt was....Het lasapparaat was bij hun op het dak stond, hadden we maar weer bij ons in de auto gezet en toen weer verder! Het bleef geweldig rijden door het losse zand en na nog een aantal stops doordat 1 of meerdere auto's  zich vast hadden gereden, kwamen we uiteindelijk bij het strand. Een heel stuk over het strand gereden, wat ook weer erg mooi rijden was. Om 19.15 hadden we ons kamp vlak aan zee opgeslagen. Door het zout van de zee was het dynamo van team 1248 kapot gegaan en ook de rem van team 1222 was niet meer in orde. De Sahara had dus wel zijn tol geëist bij verschillende barrels.Deze keer een potje pasta met ingeblikte ham gekookt. De eindstand van dag 13 na 222 km rijden is; 203.628 km.

24-11-2006
Om 7.30 opgestaan en toen rustig aangedaan, want er moest eerst wat geklust worden aan verschillende auto's voordat we weer verder konden. Het dynamo van team 1248 kon gerepareerd worden en bij team 1222 werd het remblok vervangen en er werd een visnet uit de aandrijfas verwijderd. Na deze reparaties zijn we om 10.00 via de verharde weg naar Nouakchott gereden. Om 12.30 kwamen we in de hoofdstad van Mauretanie aan bij Auberge de Sahara. Dit was weer een ommuurde parkeerplaats, welke al eigenlijk vol stond met barrels. Plek om je tent op te zetten was er dus niet, laat staan als alle barrels er zijn.... Wij zijn met gids Cheikhi naar een andere camping gereden die er een stuk beter uitzag met redelijk sanitair. Er was plek genoeg om te zitten in het zand en op het dak konden wij onze tent op het beton zetten. Alleen de binnentent opgezet, want in beton is het wat lastig om haringen in te slaan.... Even lekker gezeten, een heerlijke douche genomen, al het zand en stof van 4 dagen Sahara eraf gewassen! We konden nu zelfs weer genieten van een hurktoilet, in plaats van een kuiltje in het zand te graven.... We voelden ons weer als herboren! Joost en Michiel gingen een hotel zoeken en wij gingen even een kijkje nemen in de stad. Over de lokale markt wat rondgelopen en even in een internetcafe de email uitgelezen. Om 19.00 zouden Joost en Michiel weer bij onze camping zijn, zodat we ergens samen wat konden gaan eten. Gewacht en uiteindelijk zijn we zonder hen in de buurt wat gaan eten. Op de camping nog wat gedronken en toen het dak opgeklommen onze tent in!  De eindstand van dag 14 na 103 km rijden is; 203.731 km.

25-11-06
Vandaag hadden we een rustdag, uitgeslapen tot 8 uur. Bij de bakker heerlijk vers stokbrood gehaald, dit smaakte geweldig na 4 dagen crackers gegeten te hebben. Toen de tijd genomen om het reisverslag bij te werken, want er was toch wel het nodige gebeurd de afgelopen dagen. Niels ging ondertussen met Anson naar de garage om te kijken hoeveel het kost om de kokerbalken extra te lassen. Het bleek dat er toch op meerdere plaatsen scheuren zaten. Voor € 30,- konden we de auto twee uur later weer goed gelast ophalen. De spanband lieten we toch nog maar voor de zekerheid zitten, want de weg naar de grens zou vol 'potholes' zitten. 's Middags hadden we ons met de taxinaar de vissershaven laten brengen. Daar was genoeg bedrijvigheid te zien en konden we lekker uitwaaien. Bij een duur resort wat gedronken en toen op de vismarkt waar verschillende vissen in alle soorten en maten te koop waren, wat vis gekocht. Daarna met z'n zevenen en de taxichauffeur in een oude Mercedes taxi terug naar het centrum. Souveniers gekocht  en het reisverslag met foto's in een internetcafé  bijgewerkt. Op de camping met z' n tweeën de vis op de barbecue klaar gemaakt en met een flesje wijn erbij opgegeten. Met z'n allen nog wat gedronken en toen naar bed.

Klik hier om het reisverslag van Senegal te lezen