Reisverslag Senegal

26-11-06
Om 6.30 opgestaan, want om 8.00uur moesten we verzamelen bij de Auberge Sahara waar we uiteindelijk om 8.30 zouden vertrekken. Met 45 teams is dit natuurlijk erg moeilijk te regelen... Wij zijn om 9 uur met 7 teams vertrokken om dan maar bij de grens op elkaar te wachten. Er zou eigenlijk een gids meerijden, mar je mocht ook zelf naar de grens rijden. De weg naar Diama moest je dan wel zelf vinden. Gelukkig wees een politie agent ons de juiste. Dit was een onverharde weg met veel gaten en kuilen. Onderweg moeten er nog wel een radiateur gedicht worden bij één van de Suzuki teams die met ons meereden. Wij hebben ons toen met de lokale kinderen vermaakt die binnen een mum van tijd om de auto's staan. Deze kinderen blij gemaakt met een voetbal en stiften waarmee we op hun handjes hadden getekend. De onverharde weg liep langs een national park met  wetlands met daarin veel vogels, zoals Pelikanen. Buiten was het 40 graden en daarom hadden we allebei de ramen openstaan, dat was lekker stofhappen op de onverharde weg, zodat zowel wij als de auto bruin van het stof. Het was wel mooi om te rijden, maar om half vijf begonnen we ons toch af te vragen of we wel op de goede weg waren... Niet veel laten kwamen we bij een politiepost en volgde ook de grens. Daar wachtte iemand op ons die ons zou begeleiden met alle grensformaliteiten. Dit omdat in Senegal geen auto's ouder dan 5 jaar ingevoerd mogen worden. Het kwam er eigenlijk gewoon op neer dat we bij drie verschillende posten geld (€ 28,-) moesten betalen om het land te mogen verlaten en nog een cadeautje voor de douanier om een foto van de vlag te mogen maken.... Na nog € 8,- betaald te hebben voor de brug waren we een uur later bij de grenspost van Senegal! Het was 18.00 en daar moest op de complete groep gewacht worden om onder begeleiding van een Douanier naar de Zebrabar verder te rijden. Bij de auto soep met brood klaargemaakt en toen maar wachten.... Om 20.00 was de complete groep aan onze kant van de brug, maar moesten alle formaliteiten in Senegal en autoverzekeringen nog geregeld worden. Met de hele tijd vele kinderen die om de auto's hingen te zeuren om cadeaus. Totdat we om 23.15 eindelijk konden vertrekken. Onderweg werd er gestopt om te pinnen en te tanken op twee verschillende plaatsen. Een hele goede actie want probeer dan maar eens 45 auto's weer bij elkaar te krijgen... Na een hoop slag geouwehoer over de bakkie zijn we uiteindelijk weer in colonne verder gereden. Om 1.15 kwamen we op de camping de Zebrabar aan en niet veel later zaten we voor het eerst in dagen aan een koud biertje (Mauritanië is alcohol-vrij). We kregen zelfs nog een maaltijd van rijst en goulash voorgeschoteld. Om 3uur gingen we erg moe na deze lange dag naar bed toe!
Eindstand van dag 16 na 422 km rijden is; 204.153 km. Bij het verlaten van Mauritanië hebben we in totaal 7044 km gereden, waarvan 1047 km in Mauritanië.

27-11-06
De camping zag er bij daglicht erg leuk uit en vanaf een 12 meter hoge toren had je een prachtig uitzicht over de omgeving. Om 8.30 opgestaan want we zouden als groep om 10.30 vertrekken. Helaas zijn er altijd mensen die zich niet aan de afspraak kunnen houden.... Om 11.30 zaten er nog mensen te ontbijten en stonden er nog tenten op. Uiteindelijk om 12.15 vertrokken maar natuurlijk moesten er nog mensen tanken. Na even gewacht te hebben bij de benzinepomp kregen we min of meer groen licht om zelf naar DAKAR te rijden. Met een heel aantal auto's zijn we toen verder gereden zonder Douanier. Dit was ook geen enkel probleem want de politieagenten langs de weg zwaaiden alleen maar vriendelijk of staken hun duim omhoog. Vijfenveertig km voor DAKAR ligt Lac Rose wat het officiële eindpunt van de Parijs Dakar Rally is. Dit was tevens ook ons eindpunt. Via een onverharde weg reden we achter een stuiterende caravan van Team 1200 langs het meer het kampement binnen. We hadden DAKAR gehaald!!! Dit was gevoelsmatig toch ook al een beetje het eindpunt. We waren erg blij dat we dit gehaald hadden, want er was toch wel een moment geweest dat we hieraan getwijfeld hadden....
Het kampement zag er erg mooi uit met ronde hutjes met rieten daken en een zwembad met ligbedden. We hadden al snel besloten om voor een paar euro meer een huisje te nemen en lekker te gaan genieten. Met de groep in het restaurant met een prachtig uitzicht op de huisjes en Lac Rose een biertje gedronken en getoast op het behaalde resultaat! Daarna gingen Anson, Roelof, Klaas, Ingrid en Ruben naar het campinggedeelte en bleven wij daar nog wat eten. Lekker en gezellig gegeten met Margreet en Piet van team 1228 en Rein en Richard van team 1218. Toen met een voldaan gevoel naar ons huisje, waar we weer eens in een bed konden slapen. De eindstand op dag 17 na 296 km rijden na aankomst in DAKAR is 204.449 km.

28-11-2006
We konden lekker uitslapen, want we hadden twee rustdagen in het vooruitzicht. Om 8.30 opgestaan en afgespoeld onder een koude douche, want later bleek dat onze boiler kapot was. Bij de bar gevraagd om een stokbrood, maar die verkochten ze niet maar we mochten er wel 1 hebben. Lekker buiten ons huisje ontbeten en toen wat kleren uitgewassen en voor het eerst aan een boek begonnen. Het was heerlijk om even lekker niets te doen. 's Middags naar de zee gelopen, dit was nog best een stukje lopen door het mulle zand en de brandende zon. Klaas, Ingrid, Ruben, Roelof en Anson waren daar ook. Niels heeft even gezwommen, maar er waren hoge golven en een sterke onderstroming. Op het strand werden we omringd door lokale jongeren die hun houtsnijwerk om ons heen uitstalden om het te proberen te verkopen. Weer terug gelopen naar het kampement waar wij nog even een duik in het zwembad hebben genomen en nog lekker op een ligbed een hebben gelegen totdat de zon onderging. We hadden inmiddels een ander huisje gekregen dus konden we nu een warme douche nemen. Buiten hebben we een vegetarische couscous met een blik groenten erdoor klaargemaakt. Bij de bar een biertje gedronken met de 'caravangroep' want die hadden nog een biertje tegoed voor het meenemen van de compressor en de gasflessen. Zij maakten er weer een feestje met de discotheek via de laptop.

29-11-2006
Om 7.30 opgestaan, want we zouden met Margreet, Piet, Rein en Richard naar Ile de Goree gaan. Dit is een voormalig slaveneiland vlak voor de kust van DAKAR. We zouden met de taxi gaan, want in principe mogen we niet rijden met onze eigen auto's. Dit omdat je grote problemen bij de grens hebt als de auto gestolen wordt. Voor 2 taxi's moesten wij € 100,- betalen en dat vonden we erg veel voor een land als Senegal. Toen maar met de bus van Rein en Richard waar we met z'n allen in konden. Het was een hele belevenis om door het drukke verkeer te manoeuvreren en de weg te vinden. Om 12 uur waren we in de haven en om 12.30 vertrok de boot. De bus stond betaald geparkeerd en goed in het zicht dus dat kwam wel goed. Het eiland zag er mooi uit met z'n kleurrijke koloniale gebouwen, smalle straatjes en geen auto's.  Heerlijk rustig in vergelijking met Dakar. Eerst even lekker geluncht en toen door de smalle straatjes naar de andere kant van het eiland gelopen. Bij het voormalige slavenhuis binnen gekeken en toen om half 5 weer de boot terggenomen naar Dakar. Daar stond de bus gewassen en wel op ons te wachten. Rein en Richard waren juist zo blij geweest met hun vieze bus vol Saharazand. Dus die waren niet zo blij met de trotse autowasser! De autowasser stond er zelf wat beteuterd bij toen wij allemaal erg hard moesten lachen en snapte niet wat hij verkeerd had gedaan! Met een schone bus weer terug naar Lac Rose, waar we eerst nog langs de souvenirstalletjes gingen. Daar onze bordjes opgehaald met daarop het Amsterdam-Dakar logo van verschillende kleuren zand gemaakt. Ook twee hele mooie grote van hout uitgesneden poppen geruild tegen onze tent, accu, autoradio en een zaklamp. Bij het restaurant met zijn allen gegeten en toen naar bed!

Klik hier om het reisverslag van Gambia te lezen